Interview with Epica 1

Source: Lords of Metal
Issue 26 - May 2003

Not often there was so much to do about a new band as with Epica. In chronic order: in April 2002 after 7 dedicated years vocalist/guitarist/composer/lyrics writer Mark Jansen gets fired from After Forever due to, as it was mentioned, musical differences. Mark decides to go on and forms a new band which he names Sahara Dust. After some starting problems with the line-up (former Trail of Tears vocalist Helana and ex-Silent Edge drummer Iwan nearly left as soon as they joined the band and finding suitable replacements for them turned out to be harder than expected) the band was completed around October 2002. Because Mark had lots of song material originally meant to be on the third After Forever album the band built up their repertoire rather fast. In December 2002 they release their debut demo and perform live for the first time as a support act of Anathema and the band gets signed by Transmission Records. After that the band enters the studio and leaves it 2 and a half months later with their debut album recorded and a new band name: Epica. Because Lords of Metal was invited to have a pre-listen to some tracks of this new album (release date in May 2003) we gladly accepted this generous invitation and therefor yours sincerely traveled to Reuver in spite of a week packed with exams..



Text: Michiel B.



Your family can be of a huge importance when you have your own band. When I arrived at the small railway station of Reuver mother Jansen was already awaiting me and she transferred me to the house of grandma Jansen where not only the band rehearses twice a week (just like After Forever did in the past) in grandma’s basement but where also this pre-listening session would take place this afternoon. Arriving there I was welcomed by singer Simone. Grandma made me some coffee and after keyboardist Coen Janssen (no family) and 2 colleagues of our Belgian printed brothers of MindView had arrived it was time to start the listening session. We were treated to 4 songs of the upcoming album which will be entitled “The Phantom Agony” in this order:

Run For A Fall:
This rather long song starts off nice and easy with some string arrangements (real ones!) and the bright voice of Simone. The second part of this song is heavy with lots of double-bass parts, freaky rhythms, guitar breaks and aggressive screams by Mark as we know them from his After Forever period. He song has an, how typical, epic ending..



Façade Of Reality (The Embrace That Smothers part V):
The “The Embrace That Smothers” concept, dealing with important social issues relating to various religious convictions and originating from the first two After Forever albums will be continued by Epica. This song is the follow-up of “Estranged” from AF’s “Decipher” album. A loud intro fill the living room and also a choir appears (I apologize for not being able to translate their Latin lyrics. Grammar school was too much for me..) and the chorus sounds rather catchy. Embedded in this song is a speech by British Prime Minister Tony Blair in which he reacts to the terrorist attacks on September 11th 2001. The bridge part with whispered lyrics making clear this song handles about suicide attackers gives me goose bumps. This really varied and rather long song (8 minutes) appears not to be the longest one to be featured on the album. ”We also have one of 10 minutes”, Mark tells us proudly..

Cry For The Moon (The Embrace That Smothers part IV):
This one we already know from the demo… At least I thought so.. Compared to the demo version some changes have been made to this song. For instance now the song opens with a ‘Bolero/Conquest Of Paradise’-like intro and the vocals enter way earlier. The song seems to be shortened compared to the demo. Besides that the Arabian keyboard lick has been changed a little, some breaks (with ‘ah’s by the choir) have been added and in the end the final theme has been transposed upwards..



Feint:
According to Mark this song will be the ballad of the album and this becomes clearly audible. Starting off easy and remaining easy with a mid-tempo middle part. What strikes me are the enormous orchestral parts in this song. The chorus is also rather catchy and therefor I dare to make a bet that this song will be released as a single version in the future.

After hearing these 4 songs a long silence falls down over the couch with me and the 2 MindView colleagues on it. The band members are looking hopeful towards us while MindView chief Peter is still finding his breath.. ”Amai…”, the kind Belgian speaks softly. ”This sounds even more musical than After Forever does. Broader with more aspects from the several musical genres..”. I don’t think I could have described it better than this myself. I’m fairly impressed. In less than 10 months a new masterpiece has been created and the band did an excellent job in the studio to smoothen things the right way. Simone pours us in another drink while Peter gets his tape recorder. Time to start the interview! Interview?? Damn.. I didn’t prepare anything with my exams. Oh well, then I’ll listen carefully and point some additional questions here and there…



First an introduction of the other band members starting with soprano Simone Simons..

Simone has been my girlfriend for the past 2 years now. When I was still in After Forever I had side project where she was did the female vocals. Since one year now she has started to take singing classes and she has improved a lot ever since. That’s why I felt confident enough to add her to the band when Helena left us. She’s really capable and I am very satisfied with the result.

Keyboardist Coen Janssen

If I was to say Coen would have been the replacement for Jack Driessen when he left After Forever in 2000. But the band didn’t agree and therefor Lando van Gils became Jack’s follow-up. Now I’m happy with that decision because this means that we have him now *smiles*. Coen studies at the Rotterdam Conservatory and besides a good classical background he also has amazing arranging skills.

Bass player Yves Huts

Yves has joined rather by coincidence. He told me he had always been a huge After Forever fan and that even though he is a guitar player by origin (Yves plays in Belgium’s Axamenta) he wanted to give it a try. Things turned out to be rather well. From all the bass players who came to our auditions he was the best. And besides that he is really good for the atmosphere in the group and he has some excellent song writing skills.

And finally our duo from Zeeland: guitarist Ad Sluijter and drummer Jeroen Simons

I know Ad and Jeroen for about 3 years now when we did a short club tour with After Forever, Horizon and Ad and Jeroen’s former band Cassiopeia. Ad was also the guitarist in my project band and the first one to join the ranks of Sahara Dust/Epica. Jeroen was the last one to join the band.



Then the band name Epica. A first thing I think of is the latest album by Kamelot..

Haha.. You’re right about that one. We are all enormous Kamelot fans and besides that Kamelot/Rhapsody/Blind Guardian producer Sascha Paeth has produced our album and we are very satisfied with the corporation and the final result. Sascha exactly felt where in the songs something was missing and if so he immediately proposed a suggestion to improve it. Besides that Epica is a star in the galaxy where all answers to important questions in life can be found. And this fits perfectly with our lyrics so therefor we decided to choose the name Epica.

And did the band members of Kamelot already respond to your band name?

Yes they have. Recently I got this e-mail from Thomas Youngblood:

Hello Mark,

Great name for a band with your sound!! Really, when I thought of the album title Epica I thought "Hey this would be a cool band name too". Funny thing is we almost did not choose Epica. We had 5 different titles to decide on. Glad we did. The MP3 sounds killer! We hope to meet in Holland if the schedule permits. We should know by next week. Keep up the great work!

All the best,
Thomas


So that’s all sorted out..

Let’s go back one year in time. Very unexpected the news that you got fired from After Forever reached us. Can you tell us more about his?

Everything went pretty fast. Two of the band members made clear that they didn’t want to go on with this style of music and they wanted to perform live less often while I wanted to do many live shows. After that things went pretty fast. Our guitar roadie Bas Maas was added to the line-up on an incredible short notice and shows at the Pinkpop festival and the European tour with Nightwish slipped through my fingers. Those were things that have hurt me a lot. Also because they didn’t grant me a goodbye performance to the fans. I ended up empty-handed after 7 years of hard work for the band I had founded myself…

But you went on immediately..

I surely did. On this specific evening I immediately decided to go on. I had loads of song material originally meant to be on the upcoming After Forever album. Now the band rejected that I could use it for my own new band. The same night I called Transmission Records chief Hans van Vuuren who immediately showed his confidence in me. That was just what I needed. Also the reactions and support from the fans made me decide that I had to go on.

Are you still in contact with your former band mates?

I talk to Lando (keys), André (drums) and Bas (my replacement) every now and then. I never had any problems with them and they weren’t in favor of firing me. The other 3 band members are a whole different story but if you don’t mind I’ll keep that to myself. I rather look forward instead of looking back.



Back to Epica then. One of the most striking things is the continuation of the “The Embrace That Smothers” cycle from the first 2 After Forever albums.

The idea behind it is once again a very hot item which inspires me to write new lyrics. Now with the war in Iraq you see the danger can come from anywhere. If we don’t behave ourselves the way George Bush wants us to we might be the next to be attacked..

Still the most striking thing is the both textual and musical resemblance with After Forever. Don't you think many people will consider this a rather cheap act?

The After Forever sound we know from their first two albums is my favourite kind of music. Musically spoken Epica and AF are not alike anymore these days. AF has decided to change their musical style and we have tried to extend the style I was so familiar with. That's why I think both bands will be geting in each other's way. Lyrics have always been something rather personal and intimate and therefor it speaks for itself that I decided to continue the way I was used to write my lyrics. I would be a cheater to myself if I wouldn't...

But even on the album cover of “The Phantom Agony” I find some resemblances with AF. 1 central color (now it's red after the blue "Prison Of Desire" and green "Decipher"), the font "The Phantom Agony" is written in and I get the strange feeling I have seen those snakes before as well....

You're absolutely right. It has always been my idea to give the covers one central color. I have always been into the artwork and I still am. The snakes were the designer's idea. 'An eyewink to After Forever', he called them..

Is that Simone on the front cover?

Yes, she is! We thought now we have a beautiful female vocalist, why not show her!



Being in the studio for 2 and a half months. I don’t think many bands can tell the same for recording their debut album..

No indeed. We have been very lucky regarding that. Transmission records has offered all the possibilities to make this a killer debut album. Not only they arranged the studio, the producer, the orchestra and the choir but when we exceeded the recording budget they found it worth because of the upcoming result. We also learnt a lot from the demo recordings because this was the first studio experience ever for Coen and Simone. Hans Pieters from the Excess Studio helped us a lot back then…

Now that we mentioned Transmission again let’s continue about them. What made you decide to sign with them and have there been other labels that offered you a deal?

When I was still in After Forever my corporation with Hans of Transmission was already great. This guy knows how to do his business with both his bands and the media. Not many independent labels have everything worked out that well the way he has. Besides that they immediately showed their confidence in me when I got fired from After Forever and the promise they would support me in whatever I was going to do. Indeed I have been approached by other labels but Transmission remained my first choice because of their confidence in me…

But now you are label mates with your former band. Is there a possibility of a tour together according to you?

Yeah sure, why not? Whatever happened has happened now and we both have to look forward now. I think his would make a great tour for the fans..

And what do you think of the future?

I think we’ll have to wait and see about that. First let’s see how the album will be rewarded but according to your positive reactions this afternoon I feel very confident about that. Furthermore we are going to perform a lot live starting in April and I don’t think I need to say that we are really looking forward to that..

And so this nice afternoon ends. After having swapped a CD with AF-guitarist Sander I travel back to my hometown. Anyway, I was fairly impressed by what I had heard this afternoon and I can’t wait until I get my hands on “The Phantom Agony”.. And what I think of that album will be featured in one of our upcoming issues. That’s for sure..



http://www.epica.nl/


Dutch:

Zelden was er zoveel ophef over een nieuwe band als dat het geval was bij Epica. In chronologische volgorde: in april 2002 wordt na 7 jaar trouwe dienst bij After Forever zanger/gitarist/componist/tekstschrijver Mark Jansen bedankt voor de moeite vanwege volgens de officiële lezing muzikale meningsverschillen. Mark gaat niet bij de pakken neerzitten en richt meteen een nieuwe band op welke Sahara Dust gedoopt wordt. Na wat aanloopproblemen in de line-up (voormalig Trail of Tears zangeres Helena en ex-Silent Edge drummer Iwan gingen weer net zo snel als ze gekomen waren en vervanging vinden voor deze 2 viel niet bepaald mee) is deze rond oktober 2002 compleet. Aangezien Mark nog bergen songmateriaal op de plank had liggen wat eigenlijk bedoeld was voor een derde After Forever album bouwt de nieuwe band binnen no-time een behoorlijk repertoire op. In december 2002 verschijnt kort nadat de band haar podiumdebuut maakte als voorprogramma van Anathema in de 013 in Tilburg de eerste demo getiteld "Cry For The Moon" en wordt de band getekend door Transmission Records. Vervolgens verdwijnt de band voor 2 en een halve maand in de studio en verlaat deze met een compleet album op zak en onder een andere naam: Epica. Aangezien Lords of Metal in het selecte gezelschap van onze gedrukte broeders Aardschok en MindView in de gelegenheid gesteld werd reeds 4 nummers van dit aanstaande album (release wordt verwacht in mei 2003) te komen beluisteren, greep ondergetekende deze kans met beide handen aan en reisde, ondanks een drukke tentamenperiode, af naar het Limburgse Reuver...


Dat je familie je ook veel kan helpen met je bandje bleek maar weer eens. Toen ik rond kwart over 1 met het dieseltreintje aankwam in Reuver-city stond moeder Jansen me al op te wachten om me vervolgens naar oma Jansen te rijden alwaar de band (en in het verleden After Forever ook) niet alleen 2 keer per week in de kelder repeteert maar waar deze middag ook de luistersessie bij oma in de huiskamer plaatsvond. Nadat zangeres Simone me al welkom geheten had en oma voor koffie had gezorgd en naast 2 collega's van Mindview ook toetsenist Coen Janssen (nee, geen familie) gearriveerd was, kon de luistersessie beginnen. Na even wat bijgepraat te hebben, kregen we 4 nummers van het aanstaande album, wat als titel "The Phantom Agony" heeft meegekregen, voorgeschoteld te weten:
Run For A Fall:
Dit vrij lange nummer begint vrij rustig met strijkersarrangementen (jawel, echte strijkers!) en de loepzuivere stem van zangeres Simone. Het tweede deel is hard met veel double-bass werk, tegendraadse ritmes, gitaar breaks en agressieve screams zoals we die van Mark nog kennen uit zijn After Forever periode. Het einde van het nummer klinkt, hoe toepasselijk met zo'n bandnaam, zeer episch..

Façade Of Reality (The Embrace That Smothers part V):
Het concept "The Embrace That Smothers", handelend over maatschappelijke misstanden voortkomend uit diverse geloofsovertuigingen, van de albums After Forever albums "Prison of Desire" en "Decipher" zal niet door AF zelf worden voortgezet door Epica. Dit nummer borduurt voort op het nummer "Estranged" van het "Decipher" album. Het snoeiharde intro knalt al meteen hard door de speakers, ook een koor maakt wederom haar opwachting (voor het gymnasium was ik niet slim genoeg dus vergeef me dat ik hun Latijnse tekst niet heb weten te ontcijferen) op dit album en het refrein klinkt pakkend. In dit nummer zit tevens een speech van de Britse prime minister Tony Blair verweven welke hij gaf als reactie op de aanslagen van 11 september 2001. Kippenvel krijg ik bij een bridge waarin een stuk tekst gefluisterd wordt waarbij al meteen duidelijk wordt dat dit nummer gaat over zelfmoordaanslagen. Dit bijzonder lange en zeer gevarieerde nummer (een dikke 8 minuten) blijkt nog niet eens het langste nummer te zijn wat op het aanstaande album zal gaan verschijnen. "We hebben er ook nog een van 10 minuten", glundert Mark trots..

Cry For The Moon (The Embrace That Smothers part IV):
Deze kenden we al van de demo.... Dacht ik.. Vergeleken met de demoversie zijn er toch wel wat aanpassingen gedaan aan dit nummer. Zo opent het nummer nu met een ‘Bolero/Conquest Of Paradise'-achtige intro en wordt de zang al een heel stuk eerder ingezet dan op de demo. Het nummer lijkt wel wat verkort ten opzichte van de demo. Ook het Arabisch aandoende toetsenloopje is wat veranderd, er zijn breaks toegevoegd (met "ah"s van het koor) en het laatste thema is wat getransponeerd naar boven.

Feint:
Dit nummer zal volgens Mark de ballad van de CD gaan worden en dat is ook goed te horen. Het nummer begint rustig en blijft met een mid-tempo middenstuk tamelijk rustig. Wat wel opvat is de enorme orkestratie in dit nummer. Het refrein is redelijk pakkend dus ik durf er wel een weddenschap op af te sluiten dat er van dit nummer nog een single-versie zal verschijnen..

Na deze 4 nummers gehoord te hebben, daalt er een grote stilte neer over de bank met mij en de Mindview collega's erop. De bandleden kijken ons vol verwachting aan als Mindview chef Peter nog even zit bij te komen.. "Amai.. ", stamelt de sympathieke Belg. "Dit klinkt precies veel muzikaler dan After Forever.. Breder en met veel meer aspecten uit de diverse muziekgenres.." Beter dan dat kan ik het ook niet verwoorden. Ik ben bijzonder onder de indruk. In nog geen 10 maanden tijd is er een klein meesterwerkje tot stand gekomen en de band heeft in de studio werkelijk alles tot in de puntjes verzorgd. Simone schenkt ons nog wat te drinken in onderwijl Peter zijn cassetterecorder tevoorschijn tovert. Tijd voor het interview.. Interview? Oei! En ik had eigenlijk helemaal niks voorbereid. Dan maar even goed meeluisteren en hier en daar wat aanvullende vragen stellen...

Allereerst een introductie van de overige bandleden aan de pers te beginnen met zangeres Simone Simons..

Simone is al bijna 2 jaar mijn vriendin en toen ik nog in After Forever zat, had ik er al een projectje bij. Simone was daar de zangeres. Sinds een jaar is ze ook zanglessen gaan nemen en is ze bijzonder goed vooruit gegaan. Vandaar dat ik het aangedurfd heb om haar als zangeres bij de band te nemen nadat Helena ons in de steek liet. En ze kan het helemaal aan en ik ben bijzonder tevreden met het eindresultaat..

Toetsenist Coen Janssen

Coen was als het aan mij gelegen had de opvolger voor Jack Driessen geworden toen deze in 2000 After Forever verliet. Alleen was daar in de band niet iedereen het mee eens en zodoende werd Lando van Gils Jack zijn opvolger. Achteraf gezien gelukkig voor Epica want nu hebben wij hem *grijnst*. Coen studeert aan het Rotterdams conservatorium, hij heeft een goede klassieke achtergrond en hij is ook erg goed in het schrijven van arrangementen.

Bassist Yves Huts

Yves is eigenlijk bij groot toeval bij onze band gekomen. Hij vertelde me dat hij altijd een groot After Forever fan geweest is en ook al is hij eigenlijk gitarist in het Belgische Axamenta wilde hij het toch proberen om auditie te doen als bassist. Het pakte wonderwel prima uit. We hebben vele bassisten op auditie gehad maar Yves was gewoon de beste. Yves is een hele goede voor de sfeer in de groep en hij heeft ook bijzonder goede kwaliteiten als songwriter.

Als laatste de Zeeuwse tandem: gitarist Ad Sluijter en drummer Jeroen Simons

Ad en Jeroen ken ik al ruim 3 jaar toen we met After Forever een korte clubtour gedaan hebben met Horizon en de voormalige band van Ad en Jeroen Cassiopeia. Ad was ook al gitarist in mijn project en met hem ben ik Sahara Dust/Epica begonnen. Jeroen kwam als laatste bij de band.

Dan vervolgens de bandnaam Epica. Een eerste associatie die het bij mij oproept, is het gelijknamige laatste album van Kamelot..

Haha.. dat heb je goed inderdaad. We zijn allemaal ook enorme Kamelot fans. Daar komt dan nog eens bij dat Kamelot/Rhapsody/Blind Guardian producer Sascha Paeth ons album geproduceerd heeft en we heel tevreden zijn over zowel de samenwerking als het eindresultaat. Sascha voelde niet alleen meteen aan op welke momenten er nog wat in de nummers ontbrak maar hij droeg ook meteen een pasklare oplossing ervoor aan. Daarnaast is Epica een ster in het universum waar alle antwoorden liggen op prangende levensvragen. Die omschrijving past weer perfect bij onze teksten dus vandaar dat we gekozen hebben voor de naam Epica.

Heb je ook al een reactie op de bandnaam gehad van de leden van Kamelot zelf?

Ja. Ik kreeg laatst een mailtje van Thomas Youngblood:

Hello Mark,

Great name for a band with your sound!! Really, when I thought of the album title Epica I thought "Hey this would be a cool band name too". Funny thing is we almost did not choose Epica. We had 5 different titles to decide on. Glad we did. The MP3 sounds killer! We hope to meet in Holland if the schedule permits. We should know by next week. Keep up the great work!

All the best,
Thomas


Dus dat zit wel snor allemaal..

Dan wil ik toch nog even een klein jaar terug in de tijd gaan. Als een donderslag bij heldere hemel bereikte ons het bericht dat je ontslagen was uit After Forever. Vertel hier eens wat meer over.

Ja dat is allemaal heel snel gegaan. Met name 2 leden hebben duidelijk te kennen gaven niet verder te willen met de ingeslagen muzikale weg en ze ook minder wilden gaan optreden terwijl ik juist veel wilde optreden. Daarna is het allemaal enorm snel gegaan. Gitaarroadie Bas Maas werd in no time als vervanger binnengehaald en ik zag optredens op Pinkpop en de Europese tour met Nightwish in rook opgaan. Daar ben ik toch wel even goed ziek van geweest. Zeker ook omdat me niet eens een afscheidsoptreden gegund werd. Ik stond met lege handen na 7 jaar met ziel en zaligheid me voor de band te hebben ingezet die ik zelf nog heb opgericht.

Maar je bent niet bij pakken neer gaan zitten..

Nee zeker niet. Op de bewuste avond heb ik meteen voor mezelf besloten om verder te gaan. Ik had al genoeg songmateriaal geschreven wat eigenlijk bedoeld was voor het derde After Forever album dus dat kon ik nu zelf gaan gebruiken nu zij het toch niet meer wilden hebben. Ook heb ik diezelfde avond meteen Hans van Vuuren van Transmission Records gebeld en die heeft meteen zijn vertrouwen in me uitgesproken. Dat deed me erg goed. Ook de reacties van de fans en hun steunbetuigingen hebben me enorm veel geholpen en zodoende wist ik vanaf het eerste moment dat ik door moest gaan..

Heb je nog wel eens contact met de After Forever leden?

Ik spreek Lando (toetsenist), André (drummer) en Bas (mijn opvolger) nog zo af en toe eens. Met hen heb ik ook nooit problemen gehad en zij waren er ook niet voor om mij uit de band te zetten. De overige 3 zijn wat dat betreft een heel ander verhaal maar daar ga ik verder niet op in. Ik kijk liever naar de toekomst in plaats van het verleden.

Terug naar Epica. Een van de meest opvallende zaken is de voortzetting van de "The Embrace That Smothers" cyclus van de 2 eerste After Forever albums.

De inhoud ervan is gewoon enorm actueel momenteel en dat inspireert me weer tot nieuwe teksten. Ook met die oorlog in Irak zie je maar weer dat het gevaar overal vandaan kan komen. Als we ons even niet gedragen zoals Bush het wil, loop je meteen het risico dat je de volgende bent die aan de beurt is..

Toch een van de meest opvallende zaken blijft de grote gelijkenis met After Forever. Zowel muzikaal als tekstueel.. Denk je niet dat dit door veel mensen als goedkoop beschouwd zal gaan worden?

De After Forever sound die we kennen van de eerste twee albums da's nu eenmaal mijn favoriete muziek. Muzikaal komen Epica en AF niet meer overeen, AF is een andere weg ingeslagen en wij hebben gepoogd de stijl waar ik zo verwant mee ben verder uit te bouwen. Daarom zullen beide bands elkaar ook niet voor de voeten lopen. Teksten zijn altijd een heel intiem en persoonlijk iets, het is daarom ook vanzelfsprekend dat mijn eigen tektsen verder borduren op mijn oude teksten, ik zou mezelf verloochenen als ik het niet zou doen.

Maar zelfs in de hoes van "The Phantom Agony" tref ik gelijkenissen aan.. 1 centrale kleur (rood in dit geval na het blauw van "Prison Of Desire" en het groen van "Decipher"), het lettertype van "The Phantom Agony" en zelfs heb ik het idee dat ik die slangen ook al eerder gezien heb....

Daar heb je gelijk in, maar het was ook mijn idee om alle hoezen van een centrale kleur te voorzien. Ik heb me altijd veel met de hoesontwerpen beziggehouden en doe dat nu nog steeds. De slang was een idee van de ontwerper zelf, 'een knipoog naar After Forever' noemde hij het.

Is dat trouwens Simone die we daar op de hoes kunnen herkennen?

Ja het is inderdaad Simone op de cover. We hadden zoiets van als we een mooi boegbeeld in huis hebben dan mogen we haar ook gerust laten zien.

Twee en een halve maand in de studio... dat vertellen weinig bands jullie na voor hun debuutalbum..

Nee we hebben het heel goed getroffen wat dat betreft. Transmission Records heeft ons alle mogelijkheden geboden om er een goed debuut van te maken. Ze hebben niet alleen de studio maar ook een koor en een orkest geregeld en we dreigden zelfs het opnamebudget te gaan overschrijden maar het eindresultaat maakte bij hen veel goed. Ook van de demo opnames vooraf hebben we veel geleerd aangezien het voor Coen en Simone hun eerste studio-ervaring was. Hans Pieters van de Excess Studio heeft ons ook prima geholpen destijds...

Nu wederom de naam Transmission gevallen is, gaan we hier ook maar even op door. Vanwaar de keuze voor hen en zijn er eigenlijk ook nog wel andere labels in beeld geweest?

Ik had bij After Forever al een prima samenwerking met Hans van Transmission. Die man weet precies hoe hij zijn zaakjes moet aanpakken naar zijn bands en de media toe. Er zijn slechts weinig onafhankelijke labels die zo goed hun zaakjes voor elkaar hebben. Daarnaast kreeg ik al meteen de toezegging toen ik uit After Forever ontslagen werd dat ze volledig achter me zouden staan met wat ik ook zou doen. Ik ben indertijd nog wel door andere labels benaderd maar ik heb Transmission altijd de eerste keus gegeven gezien het door hun getoonde vertrouwen...

Maar nu ben je labelmaatjes met je oude band.. Zit er in de toekomst een gezamenlijke tour in wat jou betreft?

Ja hoor, als het aan mij ligt wel. Wat gebeurt is, is gebeurt en we moeten gewoon allebei vooruit kijken. Het zou voor de fans een prima tourtje zijn lijkt me zo.

En hoe zien jullie verder de toekomst?

Tsja dat wordt afwachten natuurlijk. Eerst eens zien of het album aan zal slaan maar gezien jullie positieve reacties heb ik daar wel vertrouwen in. Verder gaan we veel optreden vanaf april en we hebben er allemaal enorm veel zin, dat moge duidelijk zijn...

En zo kwam deze gezellige middag weer aan zijn einde. Na nog even een Cdtje geruild te hebben bij AF-gitarist Sander kon de terugreis naar het Brabantse land weer beginnen. Ik was in elk geval bijzonder onder de indruk van wat ik deze middag gehoord had en ik kan derhalve ook niet wachten tot ik "The Phantom Agony" zelf in handen heb.. En daar zal ik in een van de komende issues u ook zeker mijn bevindingen van kenbaar maken...

Kommentarer

Kommentera inlägget här:

Namn:
Kom ihåg mig?

E-postadress: (publiceras ej)

URL/Bloggadress:

Kommentar:

Trackback
RSS 2.0